Παντελής Τσακίρης από το συνέδριο της ΚΕΔΕ: Πολιτισμός, νεολαία και σχολικές υποδομές στο επίκεντρο της ομιλίας του (BINTEO)

Στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), που πραγματοποιείται στην Καλαμάτα, ο δήμαρχος Ωραιοκάστρου, Παντελής Τσακίρης, τοποθετήθηκε για τον ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στον πολιτισμό και τη νεολαία, θέτοντας παράλληλα ζητήματα που αφορούν τις ανάγκες των δήμων και τη συνεργασία με την κεντρική διοίκηση. Στην ομιλία του έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη εξασφάλισης σχολικών υποδομών και υποστήριξης των παιδιών με αναπηρία, στην ενίσχυση των πολιτιστικών δομών με μόνιμο προσωπικό και πόρους, αλλά και στην ουσιαστική συμμετοχή των νέων στη δημόσια ζωή. Παράλληλα, κατέθεσε προτάσεις για τη δημιουργία ενός σταθερού πλαισίου συνεργασίας μεταξύ Υπουργείου Πολιτισμού και Δήμων.

 Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση του δημάρχου Ωραιοκάστρου στο συνέδριο της ΚΕΔΕ:

Επιτρέψτε μου να αποφύγω τις προσφωνήσεις και να πω ότι τα δικά μου τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα αυτή τη στιγμή και αυτό γιατί ενώ το Υπουργείο Παιδείας εκπροσωπείται στον ανώτερο θεσμικό επίπεδο σας ευχαριστούμε πολύ που είστε παρόντες. Του Υπουργείου Πολιτισμού δεν είναι κανείς εδώ και δεν ξέρω ότι νόημα θα έχει να τα λέμε όλα αυτά μεταξύ μας. Παρ' όλα αυτά θα πούμε αυτά που πρέπει να πούμε.

Υπάρχουν και πολλοί συνάδελφοι που θέλουν να κάνουν τοποθετήσεις για το συγκεκριμένο θέμα. Μια παρατήρηση μόνο σε όσα είπε ο Φίλιππος για να μιλήσουμε για τον πολιτισμό και να το συνδέσουμε με τα θέματα της παιδείας. Αγαπητοί Υπουργέ, και επειδή το ζώο στην πλευρά της Δυτικής Θεσσαλονίκης, σημειωτέων η Δυτική Θεσσαλονίκη έχει στατιστικά το νεανικότερο πληθυσμό της χώρας, εάν δεν εξασφαλίσουμε πρώτα τη σχολική στέγη και τις δραστηριότητες για τα παιδιά που έχουν ανάγκη, για τους ευάλωτους συμπολίτες μας, αυτό που αποκαλούμε ενδεχόμενα ΑΜΕΑ, νομίζω ότι δεν έχει κανένα νόημα να συζητάμε για οτιδήποτε άλλο.

Αυτό είναι κάτι το οποίο μαζί και από κοινού αυτοδιοίκηση και κεντρικό κράτος πρέπει να το λύσει. Όσα σχολεία και να κάνουμε, στο Δήμο μου πέντε γίνονται αυτή τη στιγμή, η συμβολή του Υπουργείου είναι καθοριστικότατη. Όσα σχολεία και να γίνουν, εάν δεν μπούμε στη λογική να εξασφαλίσουμε και να δρομολογήσουμε όλες αυτές τις λύσεις για αυτά τα παιδιά, νομίζω ότι είναι δώρον άδωρον αυτό το πράγμα και το καταθέτω θα είχε πολύ ενδιαφέρον να ακουστεί κάτι σήμερα.

Έχω ετοιμάσει την εισήγησή μου, την έχω στείλει σχετικά, θα ήθελα πάρα πολύ να σας τη διαβάσω και θα ήθελα πολύ να ακολουθήσει και μια πολύ ωραία διαλογική συζήτηση μετά για να μπορέσουμε να καταλήξουμε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα, να τα καταθέσουμε εκεί που πρέπει να λάβουν γνώση για να μπορέσουμε να δρομολογήσουμε πράγματα. Σε αυτό το συνέδριο, λοιπόν, όπως είπε και ο Φίλιππος, το ενδιαφέρον κυρίως εντοπίζεται στη συζήτηση για το νερό, την πολιτική προστασία, τους πόρους των δήμων, την κοινωνική πολιτική. Δίπλα σε αυτά υπάρχει και ο πολιτισμός και η νεολαία και πράγματα τα οποία μπορεί να ακούγονται δεύτερης κατηγορίας και δεύτερης σειράς, low politics όπως τα αποκαλούμε, σίγουρα δεν είναι όμως.

Μια πόλη μπορεί να έχει ένα άψογο δίκτυο ύδρευσης και να αδειάζει όμως κάθε Σεπτέμβριο όταν τα παιδιά της φεύγουν και δεν ξαναγυρίζουν. Ο ίδιος ο νέος κώδικας, η μεγαλύτερη επιτυχία των τελευταίων δεκαετιών για την αυτοδιοίκηση, το αναγνωρίζει αυτό. Εισάγει το τεκμήριο της καθημερινότητας και εντάσεις σε αυτό ρητά το πολιτιστικό περιβάλλον και τη διαβίου μάθηση.

Στην καθημερινότητα ενός δημότη λοιπόν, ανήκει και το που θα ακούει μουσική και που θα βρει το παιδί του μια σκηνή ή ένα θεατρικό εργαστήρι. Ο πολιτισμός και η ψυχαγωγία είναι πια μέρος της βασικής αποστολής ενός Δήμου. Σε εμάς έρχονται και τρέχουν και πείτε μας τι να κάνουν με τα παιδιά μας και ποιος είναι τελικά ο ρόλος της αυτοδιοίκησης πάνω σε αυτά τα ζητήματα.

Το ίδιο ισχύει και για την νεολαία. Βλέπω τον Δήμο λοιπόν και στην Επιτροπή αλλά και εγώ προσωπικά ως Δήμαρχος ως ένα μοχλό για ισχυρότερη και πιο δυναμική ένταξη των νέων στην κοινωνική και οικονομική ζωή. Αυτό σημαίνει να βοηθάμε να καλύψουν τις ανάγκες τους από τη μετακίνηση ως την πρώτη επαφή με την αγορά εργασίας.

Να τους ανοίγουμε την πόρτα της δημόσιας και της πολιτικής ζωής ώστε να έχουν λόγο στις αποφάσεις που θα ζήσουν και να βλέπουν τις δικές τους ξεχωριστές ανάγκες που συχνά δεν χωρούν στις κατηγορίες των υπηρεσιών μας. Ο κόσμος έχει χαράξει τη δική του ταυτότητα. Ένα φεστιβάλ, ένα ωδείο, μια βιβλιοθήκη, ένα μνημείο, δεκάδες πολιτιστικοί σύλλογοι.

Αυτό το πλέγμα είναι πλούτος, κανένας δεν διαφωνήσει. Είναι όμως και εύθραυστος. Η μελέτη της ΣΚΕΔΕ και της ΕΕΤΑ καταγράφει κάλυψη μόλις 57% των εργατικών θέσεων από μόνιμο προσωπικό και εργαζομένους αορίστου χρόνου.

Ένας πολιτιστικός χώρος χρειάζεται και ανθρώπους για να μείνει ανοιχτός και να έχει πρόγραμμα. Για τους παιδικούς σταθμούς, τους οποίους έγινε πολύς λόγος τελευταία, ο νέος κώδικας και η πρωτοβουλία της κυβέρνησης του κεντρικού κράτους έδωσε μια λύση με θέσεις τακτικού προσωπικού και πάγιο σύστημα προσλήψεων. Την ίδια λογική μήπως τελικά χρειάζονται και αυτές οι πολιτιστικές δομές των Δήμων.

Πώς αλλιώς θα λειτουργήσουν χωρίς προσωπικό. Τα κτίρια από μόνα τους δεν μπορούν να κάνουν καμία διαφορά. Οι άνθρωποι και τα κτίρια είναι αυτοί οι οποίοι τελικά φέρνουν ένα διαφορετικό αποτέλεσμα.

Στο Υπουργείο Πολιτισμού από το 2019 μέχρι και σήμερα, ο προϋπολογισμός του έχει υπερδιπλασιαστεί. Τα ΔΙΠΕΘΕ, εδώ στην Καλαμάτα το γνωρίζετε καλά, αγαπητέ Θανάση, δείχνουν τι πετυχαίνει η συνεργασία μεταξύ Υπουργείου και Δήμων. Πάνω από το 1 τρίτο του φετινού προϋπολογισμού του Υπουργείου προέρχεται όμως από το Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο μας τελείωσε, ολοκληρώθηκε.

Και η τριετή σύμβαση με τα ΔΙΠΕΘΕ λίγη στο τέλος του χρόνου. Η επόμενη μέρα, λοιπόν, πρέπει να σχεδιαστεί τώρα και να σχεδιαστεί μαζί μας. Αυτό και το ξαναλέω είναι λυπηρό να μην είναι κανείς εδώ εκπρόσωπος του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Το Υπουργείο αισθάνομαι και από την όποια συνεργασία έχουμε ότι έχει αυτή την απαραίτητη τεχνογνωσία και τη ματιά σε όλη τη χώρα. Ο Δήμος όμως ξέρει τη γειτονιά. Αναγνωρίζει ποια χορωδία ψάχνει χώρο για πρόβες, ποιο σχολείο θα πήγαινε τους μαθητές τους στο σχολείο αν είχε λεωφορείο.

 

Γι' αυτό και η συνεργασία πρέπει να γίνει σύστημα με πολυετής προγραμματικές συμβάσεις πολιτισμικής ανάπτυξης. Θα σας κατατεθεί συγκεκριμένη πρόταση, Υπουργέ, σε συνεργασία με την αυτοδιοίκηση, επιλέξιμες δαπάνες. Δηλαδή αυτό ζητάμε εμείς.

 

Ανοιχτές σε κάθε δήμο η ομάδα δήμων που καταθέτει κοστολογημένο σχέδιο. Δηλαδή όχι συλλήβδην, όχι γενικά πηγαίνετε τα κάνετε τα εκεί. Εκεί είναι η ευθύνη δική μας.

 

Συγκεκριμένο σχέδιο, κοστολογημένο και την άδεια του κεντρικού κράτους να μπορούμε να τα υλοποιήσουμε. Η ΚΕΔΕ και η ΕΕΤΑ παρέχουν και την τεχνογνωσία να μπορούν να στηρίξουν τους μικρότερους δήμους που δεν μπορούν να το κάνουν. Στη Νεολαία είχατε και την αρμοδιότητα ως Υπουργός Οικογένειας.

 

Ο νέος κώδικας κάνει τα συμβούλια των νέων υποχρεωτικά για τους δήμους άνω των 2.000 κατοίκων. Ξέρω πόσο το ζητήσατε αυτό και πόσο εργαστήκατε για αυτό. Η θεσμική κατοχύρωση όμως τώρα χρειάζεται χρηματοδότηση.

 

Ένα συμβούλιο νέων το οποίο καταθέτει προτάσεις και δεν παίρνει απάντηση είμαι βέβαιος ότι απογοητεύει περισσότερο από ένα το οποίο δεν συστάθηκε ποτέ. Στη Φιλανδία, θα το πει κι άλλος συνάδελφος το παράδειγμα, η υποχρέωση για συμβούλιο νέων συνοδεύεται και από την ευθύνη του δήμου να εξασφαλίζει τη λειτουργία του με κρατική χρηματοδότηση. Σωστά, Νάντια? Άρα, η υποχρέωση έρχεται μέσα από τα μέσα και τους πόρους.

 

Σύμφωνα με την Eurostat, στην Ελλάδα οι νέοι φεύγουν από το πατρικό τους στα 30,9 έτη. Αντίθετα στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό αυτό πέφτει στα 26,3 έτη. Η στέγαση και η εθνική σταθερή εργασία απαιτούν εθνικές επιλογές.

 

Η Δήμοι μπορούμε να συνδέουμε τους νέους με υπηρεσίες απασχόλησης, με ευρωπαϊκά προγράμματα και να φτάνουμε σε όσους μένουν έξω από τα οργανωμένα δίκτυα συμμετοχής. Η Εθνική Πρωτεύουσα Νεολαίας φέτος του Θέρμη, επίσης θεσμός που δημιουργήσατε εσείς, κύριε Υπουργέ, δείχνει πόσα μπορεί να κάνει η πολιτεία μαζί με την αυτοδιοίκηση. Σε εμένα, στο Δήμο μου, να ευλογήσω λίγο και τα γένια μου, το Συμβούλιο Νέων έστησε ημέρες καριέρας.

 

Νέοι και μέλη των ΚΑΠΗ κατέγραψαν μαζί την τοπική μνήμη, η κήρυξη του Ορεινού όγκου ως ιστορικού τόπου άνοιξε το δρόμο για ένα μεγάλο ιστορικό πάρκο και ως όλα αυτά συνέβαλαν και οι νέοι άνθρωποι. Από εδώ, από την Καλαμάτα, λοιπόν, αγαπητέ Θανάση, εύχομαι να είστε και η επόμενη εθνική πρωτεύουσα νεολαίας. Ε, οι Καλαματιανοί, ρίξτε ένα χειροκρότημα για την προσπάθεια που κάνει ο Δήμος Καλαμάτας.

 

Πέρυσι έφτασε στην πηγή και για δύο μόλις πόντους δεν κατάφερε να κερδίσει τη θέλει μου. Σας το εύχομαι ολόψυχα να είστε φέτος. Άρα, προτείνω να φύγουμε από εδώ με δύο σημαντικές δεσμεύσεις.