Σοφία Δημητριάδου: Η πραγματική αξία του ερασιτεχνικού αθλητισμού

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κύτταρα της αθλητικής ζωής. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τα μεγάλα συμβόλαια και την πίεση του πρωταθλητισμού, χιλιάδες παιδιά και ενήλικες συμμετέχουν καθημερινά σε προπονήσεις, αγώνες και δραστηριότητες, αποκτώντας εμπειρίες που ξεπερνούν τα όρια μιας αθλητικής επίδοσης.Στην καρδιά αυτής της προσπάθειας βρίσκονται οι αθλητικοί σύλλογοι. Δεν είναι απλώς χώροι όπου κάποιος μαθαίνει ένα άθλημα. Είναι σημεία συνάντησης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας σχέσεων. Για ένα παιδί, ο σύλλογος μπορεί να αποτελέσει το πρώτο περιβάλλον όπου μαθαίνει να συνεργάζεται, να ακολουθεί κανόνες, να σέβεται τον αντίπαλο και να διαχειρίζεται τόσο τη νίκη όσο και την ήττα.

Η αξία του ερασιτεχνικού αθλητισμού γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε μια εποχή κατά την οποία η καθημερινότητα των παιδιών είναι ολοένα και περισσότερο συνδεδεμένη με τις οθόνες. Η άσκηση προσφέρει κίνηση, εκτόνωση και κοινωνική επαφή, ενώ δημιουργεί συνήθειες που μπορούν να ακολουθήσουν έναν άνθρωπο σε όλη του τη ζωή. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο να αναδειχθούν οι αυριανοί πρωταθλητές, αλλά να δοθεί σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους η ευκαιρία να αθληθούν.

Σε αυτή την προσπάθεια, οι σύλλογοι αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις. Το κόστος λειτουργίας, ο εξοπλισμός, οι μετακινήσεις, οι αθλητικές εγκαταστάσεις και τα έξοδα συμμετοχής σε διοργανώσεις συχνά δημιουργούν εμπόδια, ιδιαίτερα για οικογένειες που δυσκολεύονται οικονομικά. Παράλληλα, οι άνθρωποι που στηρίζουν καθημερινά τα σωματεία, από τους προπονητές μέχρι τους εθελοντές και τις διοικήσεις, χρειάζονται ουσιαστική υποστήριξη.

Ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης μπορεί να είναι καθοριστικός, όχι με παρεμβάσεις στη λειτουργία των συλλόγων, αλλά με τη δημιουργία συνθηκών που θα επιτρέπουν στον ερασιτεχνικό αθλητισμό να αναπτυχθεί. Η πρόσβαση σε κατάλληλες εγκαταστάσεις, η συντήρησή τους, η υποστήριξη αθλητικών δράσεων και η ενίσχυση της συμμετοχής των νέων μπορούν να αποτελέσουν σημαντικά εργαλεία.

Παράλληλα, χρειάζεται μια διαφορετική αντίληψη για την επιτυχία. Ένας σύλλογος δεν κρίνεται μόνο από τα μετάλλια και τις διακρίσεις του. Επιτυχία είναι και το παιδί που συνεχίζει να αθλείται, ο έφηβος που βρίσκει μια δημιουργική διέξοδο, ο ενήλικας που επιστρέφει στην άσκηση και η οικογένεια που αισθάνεται ότι συμμετέχει σε μια κοινότητα.

Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός δεν είναι η «μικρή» εκδοχή του επαγγελματικού αθλητισμού. Είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί μια κοινωνία με περισσότερη κίνηση, συνεργασία και συμμετοχή. Και οι αθλητικοί σύλλογοι, όταν έχουν τις κατάλληλες συνθήκες, μπορούν να λειτουργήσουν ως χώροι όπου ο αθλητισμός γίνεται καθημερινή στάση ζωής.

Γι’ αυτό η συζήτηση για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό δεν μπορεί να περιορίζεται στις αγωνιστικές επιδόσεις. Αφορά τη υγεία, την κοινωνική συνοχή και την ποιότητα ζωής. Κάθε παιδί που περνά χρόνο σε ένα γήπεδο, νέος που αποκτά στόχους και κάθε ενήλικας που παραμένει ενεργός αποτελεί επένδυση για το μέλλον. Η ενίσχυση της κουλτούρας απαιτεί συνεργασία συλλόγων, οικογενειών, προπονητών, σχολείων και αυτοδιοίκησης, με κοινό στόχο τη συμμετοχή, τη διάκριση.

*Σοφία Δημητριάδου Αντιδήμαρχος Αθλητισμού Δ. Ωραιοκάστρου